Σχετικά με εμένα...

Είμαι ο Αλέξανδρος Κοτσολάκης. Με ενδιαφέρει να καταλαβαίνω πώς λειτουργούν τα πράγματα, να πειραματίζομαι και να δημιουργώ μέσα από όσα μαθαίνω. Η τεχνολογία, τα δίκτυα και οι τηλεπικοινωνίες είναι βασικά ενδιαφέροντα μου, μαζί με τη ζωγραφική, τη φωτογραφία και τη μουσική.

Αυτή την περίοδο δίνω προτεραιότητα στα προσωπικά μου projects και στην προετοιμασία για τις σπουδές που σχεδιάζω να ξεκινήσω το 2027. Το portfolio αυτό είναι μέρος αυτής της προσπάθειας.

Θέλω αυτή η σελίδα να δίνει μια ουσιαστική εικόνα μου: τι με ενδιαφέρει, πώς μαθαίνω, ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζω και ποιες συνθήκες με βοηθούν. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται να μιλήσω και για την προσωπική μου διαδρομή.

Η διαδρομή μου...

Η εκπαιδευτική μου πορεία δεν ήταν γραμμική. Στα σχολικά και παιδικά μου χρόνια βίωσα bullying από καθηγητές και άλλους ανθρώπους. Ποτέ δεν είχα υποστήριξη από κανέναν, σε κανέναν τομέα της ζωής μου.

Αυτές οι εμπειρίες επηρέασαν βαθιά την εμπιστοσύνη μου στον εαυτό μου, τη σχέση μου με τη μάθηση και την επαφή μου με τους ανθρώπους. Η επίδραση τους παραμένει, παρότι έχουν περάσει χρόνια. Ακόμη προσπαθώ να τη διαχειριστώ και να χτίσω ξανά την εμπιστοσύνη μου στις δυνατότητες μου.

Η σχέση μου με τη μάθηση σήμερα...

Έχω μεγάλη περιέργεια και διάθεση να μάθω. Όταν κάτι μου κινεί το ενδιαφέρον, θέλω να το εξερευνήσω σε βάθος, να δοκιμάσω ιδέες και να καταλάβω πώς λειτουργεί.

Παράλληλα, υπάρχουν στιγμές που δυσκολεύομαι να ξεκινήσω ακόμη και κάτι που θέλω πολύ να κάνω. Μπορεί να βρίσκομαι ήδη μπροστά στον υπολογιστή, να έχω ανοίξει τα αρχεία μου και να θέλω να προχωρήσω, αλλά ο φόβος να με κρατά πίσω. Συνδέω μεγάλο μέρος αυτής της δυσκολίας με τις προηγούμενες εμπειρίες μου.

Σήμερα προσπαθώ να ξαναχτίσω τη σχέση μου με τη μάθηση μέσα από τη μελέτη και την πράξη. Να γράφω, να πειραματίζομαι, να κάνω λάθη και να επιστρέφω σε όσα δεν κατάλαβα. Με ενδιαφέρει να κατανοώ αυτό που κατασκευάζω και σταδιακά να μπορώ να προχωρώ με μεγαλύτερη αυτονομία.

Ο αυτισμός και η ΔΕΠΥ στη ζωή μου...

Βρίσκομαι στο Φάσμα του Αυτισμού και έχω ΔΕΠΥ. Τα αναφέρω επειδή επηρεάζουν ουσιαστικά την καθημερινότητά μου και θέλω όποιος με γνωρίζει μέσα από αυτή τη σελίδα να έχει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα μου.

Όσα περιγράφω εδώ αφορούν τη δική μου εμπειρία. Η προσωπική μου ιστορία, ο αυτισμός και η ΔΕΠΥ συνυπάρχουν στη ζωή μου. Δεν μου είναι πάντα δυνατό να ξεχωρίσω από πού προέρχεται κάθε δυσκολία, ούτε θεωρώ ότι χρειάζεται να αποδώσω τα πάντα σε μία μόνο αιτία.

Το "masking" από την παίδική ηλικία...

Από την παιδική μου ηλικία μέχρι και τα 25 μου βίωνα συνεχές masking: προσπαθούσα να κρύβω τις δυσκολίες και τις αντιδράσεις μου και να συμπεριφέρομαι όπως οι άλλοι.

Έκανα ό,τι έκαναν οι γύρω μου, είτε ήταν καλό είτε κακό, επειδή ένιωθα ότι αυτό ήταν το σωστό και ότι έτσι έπρεπε να συμπεριφέρομαι.

Πίεζα τον εαυτό μου να κοιτάζει τους άλλους στα μάτια, παρότι δυσκολευούμουν πολύ. Προσπαθούσα να μη δείχνω πόσο με ενοχλούσαν τα αγγίγματα και η φασαρία. Ακόμη κι όταν ένιωθα την ανάγκη να κλείσω τα αυτιά μου, προσπαθούσα να μην το κάνω.

Η προσπάθεια να φαίνομαι όπως οι άλλοι σήμαινε συχνά ότι έκρυβα αυτό που βίωνα. Το ότι κατάφερνα να μη δείχνω μια δυσκολία δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε ή ότι δεν χρειαζόμουν υποστήριξη.

Μερικές φορές εξακολουθώ να κρύβω τις αντιδράσεις μου. Προσπαθώ όμως να μπορώ να αναγνωρίζω και να επικοινωνώ τις ανάγκες μου, χωρίς να αισθάνομαι ότι πρέπει συνεχώς να πιέζω τον εαυτό μου για να γίνω αποδεκτός.

Κοινωνική επαφή και επικοινωνία...

Η κοινωνική επαφή είναι μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου. Δυσκολεύομαι πάρα πολύ να προσεγγίζω ανθρώπους και να ξεκινώ συζήτηση, ακόμη κι όταν θέλω να γνωρίσω κάποιον ή να επικοινωνήσω μαζί του.

Με δυσκολεύει και η ροή μιας συζήτησης: να καταλάβω πότε είναι η σειρά μου να μιλήσω, πότε να συνεχίσω και πότε ο άλλος θέλει να ολοκληρώσει. Το small talk, η συζήτηση χωρίς συγκεκριμένο θέμα, μου είναι ιδιαίτερα δύσκολο και κουραστικό.

Τα περίπλοκα υπονοούμενα και ο σαρκασμός μπορούν επίσης να με μπερδέψουν. Αναγνωρίζω το χαμόγελο και, σε κάποιον βαθμό, τον εκνευρισμό ή τη λύπη, αλλά δυσκολεύομαι πολύ να καταλάβω άλλα συναισθήματα και προθέσεις από εκφράσεις, τόνο φωνής ή κινήσεις.

Μετά από κοινωνική επαφή χρειάζομαι χρόνο μόνος μου για να ξεκουραστώ. Η ανάγκη αυτή είναι σημαντική, ακόμη κι αν η επαφή φαινόταν απλή ή σύντομη σε κάποιον άλλον.

Γραπτή και προφορική επικοινωνία...

Σε προσωπικό επίπεδο, η γραπτή επικοινωνία μπορεί να με βοηθά περισσότερο από την προφορική. Αυτό όμως δεν ισχύει σε κάθε περίπτωση: σε εξεταστικό πλαίσιο δεν τη βιώνω με τον ίδιο τρόπο.

Με βοηθούν οι σαφείς και άμεσες οδηγίες, χωρίς υπονοούμενα, και η παρουσίαση ενός βήματος κάθε φορά. Θέλω να γνωρίζω τι περιμένουν από εμένα και να μπορώ να ζητήσω διευκρίνιση όταν κάτι δεν είναι κατανοητό.

Βλεμματική επαφή...

Η βλεμματική επαφή με δυσκολεύει πολύ. Από παιδί δεχόμουν πίεση να κοιτάζω τους ανθρώπους στα μάτια, επειδή αυτό παρουσιαζόταν ως το σωστό και ως ένδειξη σεβασμού. Προσπαθούσα να ανταποκριθώ σε αυτή την απαίτηση, ακόμη κι όταν δεν μπορούσα να το κάνω άνετα.

Θέλω να είναι κατανοητό ότι η δυσκολία μου στη βλεμματική επαφή δεν είναι έλλειψη σεβασμού προς τον συνομιλητή μου.

Θόρυβος και φωτισμός...

Οι δυνατοί ή ξαφνικοί ήχοι με δυσκολεύουν έντονα. Το ίδιο συμβαίνει όταν ακούγονται πολλοί ήχοι ταυτόχρονα, όπως συζητήσεις, μουσική και κίνηση γύρω μου.

Με επηρεάζουν επίσης τα έντονα φώτα, οι αντανακλάσεις και τα φώτα που αναβοσβήνουν. Ένα περιβάλλον μπορεί να μου προκαλεί μεγάλη δυσφορία, ακόμη κι αν για κάποιον άλλον φαίνεται συνηθισμένο.

Όταν συσσωρεύονται πολλά ερεθίσματα, δυσκολεύομαι να σκεφτώ ή να εκφραστώ και χρειάζομαι να απομακρυνθώ.

Αγγίγματα, υφές και προσωπικός χώρος...

Τα απρόσμενα αγγίγματα με δυσκολεύουν ιδιαίτερα. Χρειάζομαι να γίνεται σεβαστός ο προσωπικός μου χώρος και να μπορώ να εκφράσω την ενόχληση μου χωρίς να πιέζομαι να την κρύψω.

Ορισμένες υφές, υλικά ρούχων, ετικέτες ή μυρωδιές μπορούν επίσης να με ενοχλούν. Αυτό ισχύει επιλεκτικά, ανάλγα με το ερέθισμα.

Αλλαγές, προετοιμασία και καθημερινές συνήθειες...

Οι ξαφνικές αλλαγές σχεδίων μπορούν να με αποδιοργανώσουν πάρα πολύ. Ακόμη και μια αλλαγή που φαίνεται μικρή στους άλλους μπορεί να έχει μεγάλη επίδραση σε εμένα.

Με βοηθά να γνωρίζω εκ των προτέρων τι θα συμβεί, πότε και τι περιμένουν από εμένα. Προτιμώ η ενημέρωση για αλλαγές ή υποχρεώσεις να γίνεται έγκαιρα και γραπτώς.

Χρειάζομαι χρόνο προετοιμασίας πριν από έναν νέο χώρο, μια συνάντηση ή μια δραστηριότητα. Οι γνώριμες συνήθειες και ένας συγκεκριμένος τρόπος να κάνω ορισμένα πράγματα μου προσφέρουν ασφάλεια. Δυσκολεύομαι επίσης να σταματήσω μια δραστηριότητα και να περάσω σε άλλη.

Ενδιαφέροντα και συγκέντρωση...

Όταν κάτι με ενδιαφέρει, μπορώ να απορροφηθώ πολύ, να χάσω την αίσθηση του χρόνου και να δυσκολευτώ να σταματήσω. Μου αρέσει να ερευνώ ένα θέμα σε μεγάλο βάθος και να επιστρέφω συχνά σε αυτό.

Παράλληλα, η εστίαση μου παρουσιάζει μεταβολές, οι οποίες συνδέονται άμεσα με τη ΔΕΠΥ. Το έντονο ενδιαφέρον μου για κάτι δεν σημαίνει ότι μπορώ πάντα να ασχοληθώ μαζί του με τον ίδιο ρυθμό ή την ίδια ευκολία.

Κινήσεις και εξωτερικές αντιδράσεις...

Κάνω κινήσεις με τα χέρια και το σώμα μου και βιώνω κινητική ανησυχία ή νευρικότητα. Η νευρικότητα είναι μέρος της ΔΕΠΥ.

Μερικές φορές εξακολουθώ να προσπαθώ να κρύψω αυτές τις κινήσεις ή άλλες αντιδράσεις μου όταν βρίσκομαι σε ανθρώπους. Είναι μία από τις πλευρές της καθημερινότητας μου που δεν φαίνεται πάντα εξωτερικά.

Οταν υποερφορτώνομαι...

Όταν φτάνω στα όρια μου, μπορεί να δυσκολεύομαι πολύ να μιλήσω όπως θέλω. Εκείνη τη στιγμή μπορεί να αντιδράσω πολύ έντονα ή να αποσυρθώ.

Με βοηθά να σταματούν οι ερωτήσεις και να μου δίνεται χρόνος και χώρος. Ακόμη και αφού ηρεμήσω, δεν μου είναι πάντα εύκολο να εξηγήσω πλήρως τι συνέβη ή τι βιώνα εκείνη τη στιγμή.

Πώς θέλω να με καταλαβαίνουν...

Συχνά νιώθω ότι οι άλλοι βρίσκουν παράξενα όσα κάνω ή δεν καταλαβαίνουν τον τρόπο που εκφράζομαι και αντιδρώ. Αυτό αγγίζει συνολικά την ταυτότητα μου: την επικοινωνία, τις κινήσεις, τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες μου.

Θέλω να υπάρχει χώρος να εξηγήσω τη δική μου εμπειρία, αντί να βγαίνουν συμπεράσματα μόνο από αυτό που φαίνεται εξωτερικά. Μια στιγμή δυσκολίας, η περιορισμένη επικοινωνία ή η ανάγκη να απομακρυνθώ δεν αρκούν για να περιγράψουν ποιος είμαι.

Δεν περιμένω να γνωρίζει κάποιος από πριν κάθε ανάγκη μου. Θέλω να με ακούει, να σέβεται όσα του επικοινωνώ και να μου επιτρέπει να υπάρχω χωρίς τη συνεχή πίεση να κρύβω τον τρόπο που είμαι.

Τι δημιουργώ σήμερα...

Αυτή την περίοδο ασχολούμαι κυρίως με το portfolio μου. Το κατασκευάζω ενώ μαθαίνω και καταγράφω την πορεία του: τι έχω υλοποιήσει, τι χρειάζεται διόρθωση και ποιο είναι το επόμενο βήμα.

Θέλω αυτό το site να συγκεντρώνει το βιογραφικό, την εκπαιδευτική μου διαδρομή και τα τεχνικά projects μου. Σταδιακά θέλω να φιλοξενεί και τις προσωπικές μου δημιουργίες στη ζωγραφική, τη φωτογραφία και τη μουσική.

Σκοπεύω να το κάνω δημόσιο όταν έχω προσθέσει τουλάχιστον δύο ή τρία projects. Θέλω να παρουσιάζει την πραγματική κατάσταση της δουλειάς μου, μαζί με όσα βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη.

Μελλοντικές συνεργασίες...

Δεν αναζητώ μία full-time εργασία αυτή την περίοδο. Οι σπουδές και τα προσωπικά μου projects έχουν προτεραιότητα.

Για μια μελλοντική συνεργασία, με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα οι συνθήκες εργασίας και η δυνατότητα εξ αποστάσεως συνεργασίας. Ο τίτλος μιας θέσης δεν είναι το μοναδικό ή το βασικό μου κριτήριο.

Με βοηθούν η σαφής επικοινωνία, οι συγκεκριμένες οδηγίες, η έγκαιρη ενημέρωση για αλλαγές και ο χρόνος προετοιμασίας. Χρειάζομαι επίσης σεβασμό στον προσωπικό μου χώρο και στις αισθητηριακές μου ανάγκες.

Θέλω ένα περιβάλλον στο οποίο μπορώ να μιλήσω ειλικρινά για τον τρόπο που λειτουργώ, με σεβασμό και διάθεση συνεννόησης. Για εμένα έχει σημασία να υπάρχουν οι συνθήκες ώστε να μπορώ να μαθαίνω, να συνεισφέρω και να εξελίσσομαι.